Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Γιος “κομμουνιστοφάγου” χωροφύλακα, υποτακτικός δοσίλογων που κυνήγαγαν τον Βελουχιώτη, ο αριστερός Τατσόπουλος – Ζούσε μέχρι τα 25 με τη σύνταξη του πατέρα του ως αιώνιος φοιτητής!

tatsopoylos

Ο δωσίλογος υπουργός των κατοχικών κυβερνήσεων Α. Ταβουλάρης επέλεξε το 1943, χωρίς να διενεργηθούν εξετάσεις όπως προβλέπεται σχετικώς, τριακόσιους είκοσι «πραιτωριανούς του», υπαξιωματικούς της κατοχικής χωροφυλακής και παρακάμπτοντας τις νόμιμες διαδικασίες τους ονόμασε, μεσούσης της ιταλογερμανικής κατοχής και της βουλγαρικής προσάρτησης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ανθυπομοιράρχους.
Όλοι ανεξαιρέτως ήταν ακραιφνείς αντικομμουνιστές και «κομμουνιστοφάγοι» πλήρωσαν δε το τίμημα του αντικομμουνισμού τους ακριβά καθώς πολλές δεκάδες από αυτούς βρήκαν τραγικό θάνατο είτε μαχόμενοι κατά των κομμουνιστών είτε βασανιζόμενοι μέχρι θανάτου από τους τελευταίους. Στην ιστορία της χωροφυλακής έμειναν με το προσωνύμιο «τριακόσιοι του Λεωνίδα» ή, συντομότερα, «Ταβουλαρικοί».
Διαβάζουμε προσεκτικά από το taxalia.blogspot.gr:
Ένας εξ αυτών, ήταν ο Ευάγγελος Τατσόπουλος, από το Κομπότι της Άρτας, που ήταν άτεκνος και υιοθέτησε και μεγάλωσε με στοργή με την δασκάλα σύζυγό του Ρεγγίνα, το γένος Τόλη, από την Άρτα,τον εγκαταλελειμμένο από τους φυσικούς του γονείς Πέτρο Τατσόπουλο, ο οποίος πληροφορήθηκε ότι ήταν υιοθετημένος στην ηλικία των δέκα εννιά ετών.
Επειδή οι «Ταβουλαρικοί» δεν αποφοίτησαν από παραγωγική σχολή προήχθησαν σε ανθυπομοιράρχους με ειδικό γι’ αυτούς κατοχικό νόμο, τον νόμο 411 του 1943 και όχι με βασιλικά διατάγματα, όπως συνέβαινε με τους προερχομένους από παραγωγική σχολή αξιωματικούς. Το ΦΕΚ προαγωγής τους είναι το 215 Γ’ της 9-9-1943.
Πενήντα ακριβώς είναι οι ομοτάξιοι του πατέρα του Πέτρου Τατσόπουλου, Ευάγγελου Τατσόπουλου, «Ταβουλαρικοί», που έπεσαν μαχόμενοι κατά των κομμουνιστών ως ανθυπομοίραρχοι και υπομοίραρχοι, μεταξύ του 1943 και 1949. «Ταβουλαρικός», συμμαθητής και φίλος του Ευάγγελου Τατσόπουλου και ο καταγόμενος από τον Μελιγαλά, Χρίστος Καραβίτης, που κατεδίωξε τον Βελουχιώτη κατά την προσπάθεια του τελευταίου να περάσει στην Αλβανία, τον Απρίλιο του 1945. Ο Καραβίτης έγινε αρχηγός της χωροφυλακής το 1971 και ήταν αρχηγός κατά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβριο του 1973.
Η σχετική αναφορά της Χωροφυλακής:
«Αξιοσημείωτος εΐναι ή παρά τά Αλβανικά σύνορα συμπλοκή δυνάμεως Χωροφυλακής, ύπό τόν τότε άνθυπομοίραρχον (ήδη Αρχηγόν Χωροφυλακής) Χρίστον Καραβίτην, πρός τό συμμοριακόν συγκρότημα τοϋ Άρη Βελουχιώτη, έπιχειροϋντος νά διέλθη εις Αλβανίαν. Ιδού, ή, άπό 20ής Μαΐου 1945, σχετική εκθεσις τής Άνωτέρας Διοικήσεως Χωροφυλακής Δυτικής Μακεδονίας πρός τό Ύπουργειον Εσωτερικών:
«Περι λαβούσης χώραν συμπλοκής μετά συμμορίας Άρη Βελουχιώτη»
«Τήν 24ην Απριλίου 1945, ό προσωρινώς άναλαβών τήν διοίκησιν τοΰ Αστυνομικού Τμήματος Καστοριάς, άνθυπομοίραρχος Καραβίτης Χρίστος, άνήκων εις τήν δύναμιν τού 150οΰ Τάγματος, πληροφορηθείς έκ τοΰ χωρίου Μεσοποταμία, ένθα είχε μεταβή δι’ ύπηρεσίαν, δτι, εις τό χωρίον Καλή Βρύση, παρά τά άλβανικά σύνορα, εύρίσκετο ό Άρης Βελουχιώτης, μετά τής συμμορίας του, άπέχων έκεΐθεν περί τάς έπτά ώρας πεζή, ειδοποίησε τόν έν Καστοριά έδρεύοντα 3ον Λόχον τοΰ 151ου Τάγματος Έθνοφυλακής, ινα άπό κοινοΰ τεθώσιν είς καταδίωξιν αύτού.
Πράγματι ό διοικητής τοϋ Λόχου τούτου, μετά δυνάμεως 73 στρατιωτών καί 50 άποικιακών στρατευμάτων, ύπό Άγγλον άξιωματικόν, κατέφθασαν έν Μεσοποταμία καί άμέσως μετά τού άνθυπομοιράρχου καί δυνάμεως Χωροφυλακής έκινήθησαν πρός συνάντησιν τής συμμορίας. Περί ώραν 4ην πρωινήν τής επομένης, κατόπιν έπιπόνου πορείας εφθασαν εις τόν πρός δν δρον καί διετάχθησαν τά τμήματα, άτινα έχωρίσθησαν εις άναλόγους ομάδας, νά καταλάβωσι τάς προσδιορισθείσας θέσεις, άναμένοντες τήν διέλευσιν έκεΐθεν τής συμμορίας, ήτις έσκόπευε νά διέλθη τά σύνορα μεταβαίνουσα εις Αλβανίαν.
“Εν τμήμα δμως, βαδίζον κατά μέτωπον τοϋ άνωτέρω χωρίου Καλή Βρύση, δπου διενυκτέρευον οί συμμορΐται, έγένετο άντιληπτόν ύπό τοΰ σκοποΰ τής συμμορίας καί πυροβοληθέν ύπό τούτου, περί ώραν 04.30′, ήνάγκασεν άπαντα τά τμήματα νά άνοίξωσι πυρά, παρά τήν κεκανονισμένην ώραν, ήτις εΐχεν όρισθή ή 6 πρωινή, πρός εύχερεστέραν παρακολούθησιν τής δλης έπιχειρή- σεως καί τών άποτελεσμάτων,αύτής. Περί τήν 4.45′ ώραν, έκ τής θέσεως τήν όποίαν εϊχε καταλάβει ό άνωτέρω άνθυπομοίραρχος, μετά δυνάμεως Χωροφυλακής, μολονότι άκόμη έπεκράτει σκότος, διεκρίθησαν σκιαί άνθρώπων καί ζώων, διερχομένων έκ τής κάτωθεν αύτών πρός Αλβανίαν διερχομένης όδοΰ, οπότε ό άνθυπομοίραρχος ούτος διέταξε τούς:
1) Ενωμοτάρχην Λιακόπουλον Νικόλαον, 2) Χωροφύλακα Τσάλιον Κων. καί 3) Χωροφύλακα Γεωργακόπουλον Βασίλειον καί ένα λοχίαν ώπλισμένον δι’ αύτομάτου δπλου καί κατέλαβον θέσιν πλησιέστερον τής διερχομένης έκεΐθεν όδοΰ, όπόθεν βαλλόμενοι οί συμμορΐται, δέν θά ήδύναντο νά διέλθωσιν, έκ παραλλήλου δέ ούτος μετά τής ύπολοίπου δυνάμεως έλαβε τοιαύτην θέσιν ώστε, άφ’ ένός μέν νά έπιτηρή καί τά δύο τμήματα καί κατευθύνη τήν δράσιν των καί άφ’ έτέρου νά έπιτεθή έκ πλαγίων κατά τών συμμοριτών.
Μετά τούς πρώτους πυροβολισμούς τά δπλα τών 1) Ενωμοτάρχου Λιακοπούλου Νικ., 2) Χωροφύλακος Τσάλιου Κων. καί τό όπλοπολυβόλον τοΰ λοχίου, έπαθον έμπλοκήν καί κατέστησαν άχρηστα, έν τούτοις, μόνον μέ τό δπλον τοϋ Χωροφύλακος Γεωργακοπούλου Βασ. καί τή βοηθεία καί τών πλαγίων βολών τοΰ έτέρου τμήματος, κατώρθωσαν όχι μόνον νά παρεμποδίσουν τήν περαιτέρω διέλευ- σιν πρός Αλβανίαν τών συμμοριτών, άλλά καί νά άναγ κάσωσι τούτους νά έγκαταλείψωσιν έπί τόπου τρία οπλοπολυβόλα Στέν, άπαν τό πολεμικόν ύλικόν, δύο άνταλ- λακτικάς κάννας οπλοπολυβόλου, τόν ρουχισμόν καί τά τρόφιμα, άτινα έφερον μεθ’ έαυτών, κυριευθέντα ύπό τής όμάδος τοΰ ώς εΐρηται άνθυπομοιράρχου, άναγκασθέντες οί συμμορϊται νά έπανέλθωσιν έντός τοϋ χωρίου, μεθ’ ένός τραυματίου διαφυγόντος τήν σύλληψιν. Έν συνεχεία ή άνωτέρω όμάς όπλισθεϊσα μέ τά κυριευθέντα δπλα καί διαμοιρασθεΐσα εις δύο, διετάχθησαν οί μέν νά έπι- τηρώσι τό άλβανικόν έδαφος, όπόθεν έβάλλοντο ύπό Αλ¬βανών άνταρτών καί ύπήρχε κίνδυνος έπιθέσεως έκ τών νώτων, οί δέ νά έπιτηρώσι τόν πρός τό χωρίον τομέα, πρός παρεμπόδισιν διαφυγής τών συμμοριτών έκ τοΰ τομέως τής δράσεως τής όμάδος των.
Αποτέλεσμα τής ένεργείας ταύτης ύπήρξεν ή παρεμπόδισις τών Αλβανών άνταρτών νά πλησιάσωσι, περιορισθέντων νά βάλωσι μόνον έξ άποστάσεως άφ’ ένός καί άφ’ έτέρου ή άποτελεσματική άναχαίτισις τμήματος τών συμμοριτών, άποπειραθέντος νά διαφύγη έκεΐθεν, φονευθέντος μάλιστα ένός συμμορίτου όνόματι Τσάφου Εμμανουήλ τοϋ Δημητρίου, ύπό ψευδώνυμον Αθηναίος, γεννηθέντος έν Μ. Άσία καί κατοικοΰντος έν Άθήναις, έτών 40, έργάτου κομμουνιστοΰ άπό τάς άρχάς τοϋ Ιουνίου 1942, άφ’ ής ύπηρέτει εις τόν ΕΛΑΣ, στρατολογηθείς ύπό τούτου τοΰ Άρη Βελουχιώτη.
Ό άνωτέρω ψυχορραγών, έξεταζόμενος, άνέφερεν δτι ό Άρης Βελουχιώτης, ήγούμενος συμμορίας έκ 45 μελών, εύρίσκετο εις τό χωρίον Καλή Βρύση καί εύθύς ώς ήρξατο ή μάχη έδωσε σημείον συναντήσεως τό χωρίον Σλήμητσα καί δτι σκοπός τοΰ άγώνος τοΰ νέου ΕΑΑΣ, δπως ώνόμασε ό Άρης Βελαχιώτης τό σύνολον τών συμμοριτών του, είναι ή όλοκλήρωσις τοϋ ύπό τοΰ κομμουνιστικοΰ κόμματος άναληφθέντος άγώνος, δηλαδή «ή πλήρης άπόδοσις τών λαϊκών έλευθεριών». Τέλος, ό άνωτέρω, άποθνήσκων κατέθεσεν δτι ό Άρης Βελουχιώτης, έπιθυμών τήν συνεργασίαν μετά τών Αλβανών άνταρτών, άπέστειλε τήν προηγουμένην εις Αλβανίαν δύο συμμορίτας του πρός συνεννόησιν σχετικώς.
Έν γένει, έκ τής έπιχειρήσεως ταύτης, προέκυψαν τά έξής γενικά άποτελέσματα: Έκτος τοΰ φονευθέντος ύπό τής άνωτέρω όμάδος, έτραυματίσθησαν πέντε συμμορϊται καί μία γυνή, έκ τών άκολουθουσών τήν συμμορίαν δύο γυναικών ώς νοσοκόμοι καί συνελήφθησαν 1) ό συμμορίτης Τζήκας Νικ. τοΰ Ίωάννου ή καπετάν Βελής, τιτλοφορούμενος ό άνθυπολοχαγός τοΰ νέου ΕΛΑΣ, 2) Καραμπινας Νικόλαος, 3) Κύρου Κυριάκος καί 4) Νούλας Σταΰρος, κάτοικοι άπαντες Καλής Βρύσης, οϊτινες έβοήθησαν τούς άνωτέρω συμμορίτας διά τών ζώων των. Ό συλληφθείς συμμορίτης Τζήκας Νικόλαος, έξεταζόμενος, έπεβεβαίωσε τά ύπό τοϋ φονευθέντος Τσάφου Εμμανουήλ κατατεθέντα».
 Ο Πέτρος Τατσόπουλος έπαιρνε την σύνταξη του «κομμουνιστοφάγου» Ευάγγελου Τατσόπουλου, μέχρι τουλάχιστον τα εικοσιπέντε του, ως «αιώνιος» φοιτητής, που δεν ήξερε μέχρι τα τριάντα του να δένει τα κορδόνια των παπουτσιών του:
«Και βέβαια αισθανόμουνα μια χαρά γιατι ζούσα σε ένα καθεστώς διαρκούς δωροληψίας. Εξαιτίας αυτού υπήρξα όχι μόνο κακομαθημένος αλλά και ανίκανος να κάνω πράγματα, όπως για παράδειγμα να δένω τα κορδόνια μου, το οποίο έμαθα στο στρατό, σε ηλικία 29 ετών. Ημουν ένα παιδί που δεν έκανε τίποτα, επειδή δεν το άφηναν να κάνει τίποτα. Και όπως έμαθα αργότερα, αυτό συμβαίνει σε όλα τα υιοθετημένα παιδιά, επειδή οι γονείς τους, από ανασφάλεια ίσως, τα υπερπροστατεύουν με ολέθριες συνέπειες για τη ζωή των παιδιών.» είχε δηλώσει σε συνέντευξή του ο Πέτρος Τατσόπουλος.(η συνέντευξη Τατσόπουλου από το artapress.gr)
Για να παρακολουθήσετε τον διάλογο Μίχου-Τατσόπουλου, ποια θεωρείται απαραίτητη;
06-06-14νεο-605x352

Δεν υπάρχουν σχόλια: