Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

ΤΑ ΓΡΑΠΤΑ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ



                                                      Οι χαμένες φυλές του Ισραήλ
                                                      Η καταγωγή απ' τον Εωσφόρο 






Ο 20ος αιώνας ήτο ένας αιώνας μεγάλης κλίμακας πολεμικών αναμετρήσεων. Ελάχιστοι γνωρίζουν τον Albert Pike (1809-1891). Ο ίδιος μασόνος, εκ των ηγετών της ΚΚΚ το 1869, σχεδιάζοντας την Νέα Τάξη Πραγμάτων, έλαβε ένα όραμα για το πώς θα μπορουσε να πραγματοποιηθεί αυτή και έστειλε την επιστολή στον Ιταλό επαναστάτη Giuseppe Mazzini (1805-1872) και μασόνο μεταξύ άλλων που είχε στενές επαφές με τον αναρχικό διεθνιστή Michael Bakunin, στις 15 Αυγούστου του 1871. Να σημειωθεί πως ο Bakunin έχει αναφορές στο 'Θεός και Κράτος' που ελάχιστα απέχουν απ' την λατρεία του Σατανά. Ο  Giuseppe Mazzini ήτο Μασόνος 33ου βαθμού και ιδρυτής της mafia το 1860. Ο Pike γεννήθηκε στη Βοστώνη. Σπούδασε στο Χάρβαρντ. Υπηρέτησε στον Ομοσπονδιακό στρατό κατά τη διάρκεια Αμερικάνικου Εμφύλιου Πολέμου. Το 1866 συνελήφθη με την κατηγορία της προδοσίας και κλείσθηκε στη φυλακή, αλλά δεν δικάσθηκε ποτέ, διότι απελευθερώθηκε ύστερα από προσωπική παρέμβαση του 17ου Αμερικανού προέδρου (1865-1869) Andrew Johnson (1808-1875), επίσης ελευθεροτέκτονα, τον οποίο και συνάντησε στις 22 Απριλίου του 1866 στον Λευκό Οίκο. 


Η παρέμβαση του Andrew Johnson ήταν ζωτικής σημασίας. Μετά τον φρικτό θάνατο του William Morgan, στρατευμένου αντι-μασόνου, το 1826, η δημόσια κατακραυγή είχε αναγκάσει πολλές στοές να κλείσουν στην Αμερική. Ήταν η προσωπική δράση του Pike που αναγέννησε το Μασονισμό, αλλά η δράση του αυτή τον έκανε στόχο της δημόσιας δυσαρέσκειας. Έτσι είναι σίγουρο ότι η βοήθεια του Προέδρου έσωσε όχι μόνο τον κατηγορούμενο, αλλά και το μέλλον της Μασονίας. Μεταξύ άλλων ήτο ένας απ' τους ισχυρούς προστάτες της θεοσοφίας. Ήταν υψηλόβαθμος ελευθεροτέκτονας (33ου βαθμού) του Αρχαίου Σκωτικού Τάγματος και επικεφαλής του στην Βόρεια Αμερική. Υπήρξε από τους σημαντικούς θεωρητικούς του ελευθεροτεκτονισμού με εκτεταμένη βιβλιογραφία στο ενεργητικό του. Τον Μάρτιο του 1853 μεταπήδησε απ' τον 4ο στον 32ο βαθμό της Μασονίας  με την βοήθεια του Dr. Albert G. Mackey στο Τσάρλεστον. Στις 20 Ιουνίου του 1867, οι επικεφαλής του Σκωτικού Τύπου απένειμαν στον Johnson το χρήσμα των βαθμών (4ος-32ος) του Ελευθεροτεκτονισμού. Ο Albert Pike εξελίχθηκε σε Μέγα Διδάσκαλο του Ελευθεροτεκτονισμού της Βορείου Αμερικής (33ου βαθμού στον Σκωτικό Τύπο) απ' το 1859 έως και τον θάνατό του το 1891. Ο Pike λέγεται ότι ήτο διάνοια, ενώ μπορούσε να διαβάζει και να γράφει σε 16 διαφορετικές γλώσσες. 4ος Βαθμός: Μυστικός Διδάσκαλος. 32ος: Υπέρτατος Πρίγκιψ του Βασιλικού Μυστικού. Παραθέτουμε την καταπληκτικά ακριβή απεικόνιση:
 

'Ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος πρέπει να δημιουργηθεί για να επιτραπεί στους πεφωτισμένους (Illuminati) να ξεφορτωθούν τους τσάρους στη Ρωσία και να κάνουν την χώρα αυτή άντρο του αθεϊστικού κομμουνισμού. Οι διαφοροποιήσεις που προκλήθκαν απο πράκτορες των πεφωτισμένων μεταξύ της Γερμανικής και Βρετανικής αυτοκρατορίας θα χρησιμοποιηθούν για την υλοποίηση αυτού του πολέμου. Στο τέλος του πολέμου, ο κομμουνισμός θα χτιστεί και θα χρησιμοποιηθεί για να καταστρέψει άλλες κυβερνήσεις και για να αποδυναμώσει τις θρησκείες'.
 


'Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος θα υποδαυλιστεί απο τις διαφορές των φασιστών και των πολιτικών σιωνιστών. Αυτός ο πόλεμος πρέπει να δημιουργηθεί ούτως ώστε ο ναζισμός να καταστραφεί και ο πολιτκός σιωνισμός να είναι αρκετός για να δημιουργηθεί ένα ανεξάρτητο κράτος του Ισραήλ στην περιοχή της Παλαιστίνης. Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου o διεθνής κομμουνισμός πρέπει να δυναμώσει αρκετά ώστε να αποτελεί ένα ικανό αντίβαρο για την Χριστιανοσύνη. Η οποία Χριστιανοσύνη θα πρέπει να χαλιναγωγηθεί και να είναι υπό έλεγχο, μέχρι τη στιγμή που θα την χρειστούμε για τον τελικό κοινωνικό κατακλυσμό'.
 
'

Ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος πρέπει να υποδαυλιστεί, εκμεταλλευόμενος τις διαφορές μεταξύ των πολιτικών σιωνιστών, και ηγετών του ισλαμικού κόσμου. Ο πόλεμος πρέπει να διεξαχθεί με τέτοιον τρόπο ώστε το Ισλάμ και ο πολιτικός σιωνισμός να αλληλοκαταστραφούν. (Αν λάβουμε υπόψη τις παρούσες αναταράξεις στον ισλαμικό κόσμο αυτή η πρόβλεψη είναι αληθοφανής.) Εν τω μεταξύ τα άλλα έθνη ακόμα πιο διασπασμένα θα αναγκαστούν να πολεμήσουν ώς την πλήρη φυσική, ηθική, πνευματική και οικονομική τους εξόντωση... Πρέπει να εξαπολύσουμε τους μηδενιστές και τους άθεους και να προκαλέσουμε έναν ανυπέρβλητο κοινωνικό κατακλυσμό, που μέσα απο τον τρόμο του θα δείξει στα έθνη το αποτέλεσμα του απόλυτου αθεϊσμού, την βαρβαρότητα και τον πιο ματωμένο αναβρασμό (κοινωνικές συγκρούσεις). Τότε παντού, οι πολίτες, υποχρεωμένοι να υπερασπίσουν τους εαυτούς τους ενάντια στην μειονότητα των παγκοσμίως επαναστατημένων, θα εξολοθρεύσουν τους καταστροφείς του πολιτισμού και το πλήθος απογοητευμένο απο τον Χριστιανισμό ,δεν θα έχει καμιά πυξίδα και θα αναζητά ένα ιδανικό, και δεν θα ξέρει που να αφιερώσει την πίστη του. Τότε θα λάβει το αληθινό φώς μέσω της δημόσιας εμφάνισης του αγνού δόγματος του Εωσφόρου, το οποίο θα σταματα να είναι κρυμμένο και θα παρουσιαστεί δημοσίως. Αυτή η εμφάνιση θα είναι αποτέλεσμα μιας γενικότερης αντιδραστικής κίνησης η οποία θα έρθει μετά την πλήρη κατάκτηση, την καταστροφή και εξολόθρευση του Χριστιανισμού και του αθεϊσμού'.
 


Ανεξάρτητα της χρονολογικής ακρίβειας των γεγονότων που προέβλεψε ο Pike, η απόκρυφη γνώση αυτών ανάγεται στον 6ο αιώνα π.Χ. Αυτή η γνώση συνδέεται με την Καμπάλα (Kabbalah). Είναι ένα σύμφωνο με σκοπό την παγκόσμια κυριαρχία, την εξάλειψη της θρησκείας, υπέρ της λατρείας του Εωσφόρου. Ο Pike ήτο Σατανιστής, ασχολείτο με τον αποκρυφισμό, ενώ διέθετε ένα βραχιόλι το οποίο χρησιμοποιούσε για να καλεί τον Εωσφόρο, με τον οποίο είχε διαρκή επικοινωνία. Ήτο ο Μέγας Διδάσκαλος της εωσφορικής σέκτας 'Τάγμα του Παλλαδίου ('Ύπατο Συμβούλιο της Σοφίας'), που είχε ιδρυθεί στο Παρίσι το 1737, σύμφωνα και με την 'Cyclopaedia of Fraternities'. Εδράζονταν στο Charleston της Ν. Καρολίνας. Ο Long επέλεξε την συγκεκριμένη τοποθεσία για τον λόγο ότι γεωγραφικά βρίσκεται στον 33ο παράλληλο του γεωγραφικού πλάτους (παρεμπιπτόντως, έτσι είναι η Βαγδάτη του Ιράκ), και αυτό το Συμβούλιο θεωρείται ότι είναι το Ανώτατο Συμβούλιο-Μήτρα όλων των Τεκτονικών Στοών του κόσμου. Το 1886 αναμορφώθηκε από τον Albert Pike και ενσωματώθηκε στη μασονική οικογένεια με τον τίτλο 'New and Reformed Palladium'. Οι άνδρες του Τάγματος αποτελούσαν την 'Αδελφότητα του Οδυσσέα', ενώ γινόταν δεκτές και γυναίκες και αποτελούσαν την 'Αδελφότητα της Πηνελόπης' (Albert C. Stevens, Cyclopaedia of Fraternities, New York 1899, p. 101)  Κατά τον Δρ.Bataille (ψευδώνυμο του Léo Taxil ή αλλιώς Marie Joseph Gabriel Antoine Jogand-Pagès, 1854-1907) η αδελφότητα πήρε το όνομά της από το θρυλικό Παλλάδιο των Ναϊτών, γνωστό και ως αγαλματίδιο του Baphomet, το οποίο μετέφερε το 1801 στο Charleston ο Εβραιομασόνος Isaac Hyman Long (Dr. Bataille, Le Diable au XIX Siècle, Paris 1895, p.330). Η μαρτυρία του αμφισβητείται καθώς ο ίδιος αποκήρυξε αργότερα το βιβλίο του. Πάντως η μασονική του ιδιότητα του έδινε την δυνατότητα να γνωρίζει τα πράγματα εκ των έσω, και ποιες από τις αποκαλύψεις του ήταν αλήθεια το γνωρίζει ο ίδιος, όπως και τους λόγους που τον ανάγκασαν να αρνηθεί τα όσα έγραψε, όταν αποκαλύφθηκε η πραγματική του ταυτότητα. Ο ίδιος ισχυρίσθηκε ότι επρόκειτο για φάρσα. Με αυτή του την ομολογία ζημίωσε την αξιοπιστία του ανεπανόρθωτα. Όσον αφορά τον Long που αναφέρθηκε παραπάνω, ο Pike ήτο ο διάδοχός του. Η νέα δομή του 'New and Reformed Palladium' είχε δύο βαθμούς: τον αδελφός και τον σύντροφο του Οδυσσέα (ή τον σύντροφο της Πηνελόπης).  Ο Παλλαδισμός είχε διαδοθεί στην Ελλάδα απ' την Αίγυπτο μέσω του Πυθαγόρα τον 5ο αιώνα π.Χ. Για τον Πυθαγόρα έχουν διατυπωθεί διάφορες αμφιβολίες για το κατά πόσο 'Ελληνας' πρεπει να θεωρειται, εφόσον περιπλανιόταν επί 35 χρονια στην Αιγυπτο και τη Μεση Ανατολη, ενώ είχε διδαχθεί μυστήρια από Αιγύπτιους ιερείς και Πέρσες Μάγους, και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα έφερε μαζί του τον Παλλαδισμό (Παλλάς Αθηνά) την αριθμοσοφία (την Εβραϊκη Gematria που αποτελεί την βαση της Καμπάλα και στηρίζεται στην Ιερή Γεωμετρία των αρχαίων Ελλήνων) τη μετεμψύχωση και άλλα πολλά. Ο Παλλαδισμός ήταν η λατρεία του Σατανά που εισήχθη στους εσωτερικούς κύκλους των μασονικών στοών. Σε θεωρητικό επίπεδο ο Παλλαδισμός ήταν Μανιχαϊκός Νέο-γνωστικισμός, ένα δυϊκό σύστημα που πρέσβευε την ύπαρξη δύο ισοδύναμων θεών, του Εωσφόρου, ως θεού του Καλού και του Φωτός και του Αδωνάι, ως θεού του Κακού και του Σκότους. Με το προσωπείο του Μέγα Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος, ο Εωσφόρος λατρεύεται στις στοές, αλλά την πραγματική αντιστοιχία δεν την γνώριζαν και δεν την γνωρίζουν παρά οι λίγοι υψηλόβαθμοι. 



Η λατρεία του Εωσφόρου και η επίκλησή του στις τελετές του Παλλαδίου, λοιπόν, έπρεπε να διαφυλαχθεί με τη γνωστή μυστικότητα των μασόνων ακόμη και από αυτούς τους ίδιους, όσους δεν είχαν την απαραίτητη μύηση. Υπήρχε, όμως και άλλος λόγος γι' αυτήν την μυστικότητα. Ο εσωτερικός αυτός κύκλος διοικούσε στην πράξη όλες τις στοές. Και αυτό δεν ήταν κάτι που θα μπορούσε να γίνει εύκολα αποδεκτό από το σύνολο των μασόνων, οι οποίοι πίστευαν ότι η διοίκηση ανήκε στο 'Supreme Council of the Northern Jurisdiction'. Τα πράγματα, λοιπόν, δεν είχαν όπως τα πίστευαν οι πολλοί. Ο Albert Pike κατείχε τον τίτλο του 'Sovereign Pontiff of Lucifer' στο τάγμα αυτό και ήταν πρόεδρος του 'Supreme Dogmatic Directory', αποτελουμένου από 10 ακόμη υψηλόβαθμα στελέχη. Την ίδια εποχή στην Ρώμη ο Mazzini σχημάτισε το 'Sovereign Executive Directory of High Masonry' και σε συνεργασία με τους Karl Marx και Friedrich Hengels, την Α' Σοσιαλιστική Διεθνή το 1864, όπου έλαβε χώρα η ιστορική ρήξη μεταξύ Karl Marx και Michael Bakunin.
 



Έκτοτε ο στόχος προς επίτευξη που επινοήθηκε απ' τους τους Καβαλιστές ήτο η εγκατάσταση του 'Μεσσία' τους στο βάθρο του παγκόσμιου ηγέτη, ο οποίος, σύμφωνα με την ερμηνεία της Βίβλου, θα είναι της γραμμής αίματος του βασιλιά Δαυίδ. Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα, για τον σκοπό της διατήρησης αυτής της καταγωγής, μέχρι την έλευση του απόκοσμου ηγέτη τους, οι Εωσφοριστές κινούνται προσεκτικά στις βιολογικές σχέσεις τους, προχωρώντας σε ενδογαμίες για την διατήρηση της καθαρότητας της γραμμής του αίματος του Δαυίδ, ενώ μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται πολλές ηγετικές φυσιογνωμίες της παγκόσμιας ιστορίας. Ό,τι κάνουν τα μέλη των βασιλικών οικογενειών και γι' αυτό ονομάζονται μεταφορικά και 'γαλαζοαίματοι'.
 



Τα δεινά αρχίζουν οπόταν μία περσική βασιλική οικογένεια αναμείχθηκε με εκείνη του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Με την ανάμειξη με την αντίστοιχη φατρία του Ηρώδη του Μέγα (σε συνδυασμό με την αμφισβητούμενη 'σφαγή των νηπίων' κατ' εντολίν του), ο οποίος ήτο βασιλιάς της Ιουδαίας απ' το 37 π.Χ. μέχρι το έτος της Γέννησης του Ιησού Χριστού (4 π.Χ.), οι Καβαλιστές ήδη από εκείνη την εποχή είχαν βάλει σκοπό την δημιουργία και τη διάδοση της κορυφαίας σχολής μυστηρίων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τα 'Μυστήρια του Μίθρα' (Μιθραϊσμός), μέσω των οποίων επέτυχαν να εκμεταλλευτούν το αναδυόμενο χριστιανικό κίνημα και να δημιουργήσουν τον Καθολικισμό. Στον Μιθραϊσμό αναφέρονται επτά βαθμίδες των μυστών του. Τα μυστήρια προέρχονται απ' την Ανατολή, όπως και ο χριστιανισμός. Σ' αυτά εντοπίζονται ορισμένα χαρακτηριστικά που τα έκαναν να μοιάζουν πολύ με τα χριστιανικά τελετουργικά, γεγονός το οποίο πρόσεξαν οι χριστιανοί Απολογητές και οι πρώτοι εκκλησιαστικοί πατέρες, και προσπάθησαν ο καθένας να το ερμηνεύσει με τον τρόπο του. Οι ερμηνείες που δόθηκαν για αυτές τις ομοιότητες και τις τρανταχτές αντιστοιχίες μεταξύ των τελετουργικών του Χριστιανισμού και των μιθραϊκών μυστηρίων ήταν πάντοτε μεταφυσικής υφής. Σύμφωνα με αυτές ο διάβολος είχε εμπνεύσει μια μίμηση των χριστιανικών μυστηρίων στους λάτρεις του Μίθρα, προκειμένου να παρασύρει τους ανθρώπους μακριά από την Εκκλησία. Άρα τα μιθραϊκά τελετουργικά δεν ήταν τίποτε άλλο από δαιμονικές απομιμήσεις των χριστιανικών και απευθύνονταν σε πονηρά πνεύματα. Απ' αυτές τις θέσεις φαίνεται καθαρά ο πόλεμος που είχε ξεσπάσει μεταξύ της νεοϊθρυθείσας τότε Εκκλησίας και της πολύ δυναμικής, την εποχή εκείνη, μιθραϊκής μυστηριακής λατρείας. Μετά την ήττα του μιθραϊσμού και την καταστροφή των ναών και των λατρευτικών κειμένων του πολλά στοιχεία από το τελετουργικό της μιθραϊκής λατρείας χάθηκαν. Έχοντας γνώση αυτού του κενού και βασιζόμενοι σε όσα στοιχεία έφεραν στο φως οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις και οι ανασκαφές, θα προσπαθήσουμε στην συνέχεια να ανασυνθέσουμε εκείνη την ανατολίτικη μυστηριακή λατρεία που περιελάμβανε πάμπολλα στοιχεία αστρονομίας και αστρολογίας και που διαδόθηκε ευρύτατα για κάποιους αιώνες στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Για να μπορέσουμε να δώσουμε μία πλήρη εικόνα της μυστηριακής λατρείας του Μίθρα θα πρέπει να ξεκινήσουμε απ' την αρχαία περσική θρησκεία και μυθολογία, όπου βρίσκονται και οι ρίζες της. Όλα όμως ξεκινούν από την αρχαία πόλη του Αφγανιστάν, την Βακτριανή, που επί πολλούς αιώνες διοικούνταν από Έλληνες μετά την κατάκτησή της απ' τον Μέγα Αλέξανδρο και αποτελούσε αποικία του μακεδονικού βασιλείου (όπου σημειώθηκαν επιμειξίες Ελλήνων-Βακτριανών, όπως του Μεγάλου Αλεξάνδρου με την Ρωξάνη), γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την αποβολή της ιρανικής τους ταυτότητας και την συνακόλουθη αφομοίωση με το ελληνικό στοιχείο.



Παρ 'όλα αυτά, μία μυστική ή γνωστική εκδοχή του Χριστιανισμού, προέρχεται απ' τον Μιθραϊσμό, ο οποίος επιβίωσε για ν' ανταγωνιστεί με τον Καθολικισμό, με τη μορφή των διαφόρων μυστικών εταιρειών, όπως είναι οι Ναΐτες, οι Ροδόσταυροι και οι Ελευθεροτέκτονες, μέσω της εξάσκησης των απόκρυφων μυστηριακών τεχνών, ή αυτό που είναι γνωστό ως 'μαγεία'. Αυτή η παράδοση διαιωνίστηκε με τους Μεροβίγγειους που ήταν μία δυναστεία Φράγκων βασιλέων που βασίλευσαν στην περιοχή της αρχαίας Γαλατίας. Σύμφωνα με τον θρύλο, οι Μεροβίγγειοι είχαν έρθει απ' την θάλασσα. Λεγόταν ότι είχαν υπεράνθρωπες δυνάμεις και διαδόθηκαν διάφορες ιστορίες για την καταγωγή της οικογένειας. Λεγόταν ότι η μητέρα του Μεροβέου βιάστηκε από ένα θαλάσσιο τέρας όταν ήταν ήδη έγκυος και έτσι γεννήθηκε ο Μεροβέο. Άλλες ιστορίες έλεγαν ότι ο οίκος προερχόταν απ' την αρχαία Ελλάδα, ενώ μια άλλη τους θέλει απογόνους αίματος του Ιησού και της Μαρίας της Μαγδαληνής. Άλλη εκδοχή είναι ότι απ' τη Σάρα προήλθε αργότερα ο Μεροβίγγειος Βασιλικός Οίκος της Γαλλίας, που κυριάρχησε απ' τον 5ο έως τον 8ο αιώνα. Ο Μεροβαίος, ο επώνυμος ήρωας, κατά την μυθική παράδοση είναι γεννημένος μισός άνθρωπος μίσος ταύρος (το κεφάλι του ταύρου παίζει σημαντικό ρόλο στη συμβολική των Μεροβίγγιων), από ένα θαλάσσιο τέρας στην παραλία. Ως απευθείας απόγονοι του Χριστού και της Μαρίας φέρονται οι πρώτοι Βασιλιάδες της Γαλλίας, η δυναστεία των Μεροβίγγειων, οι οποίοι έμειναν στην εξουσία από τον 5ο , μέχρι τα μέσα του 8ου αιώνα μΧ, όταν έδωσαν τη θέση τους στη δυναστεία των Καρολιδών. Όμως η γραμμή αίματος των Μεροβίγγειων διατηρήθηκε. Οι Ναίτες (Ιππότες του Ναού) ήταν αφενός προστάτες της γραμμής αίματος του Χριστού, δηλαδή των απογόνων των Μεροβίγγειων και αφετέρου θεματοφύλακες του μυστικού, κατέχοντας εκείνα τα αρχαία κείμενα, πολύ πιο σαφή από τα Γνωστικά Ευαγγέλια, που το κατέγραφαν. Οι Μεροβίγγειοι χρησιμοποιούσαν το σύμβολο του Άγιου Δισκοπότηρου, ενώ είχαν αναμειχθεί με την οικογένεια ενός αξιωματούχου που καταγόταν απ' την αρχαία Βαβυλώνα και ήτο διάδοχος του εβραϊκού θρόνου, επέζησαν στις οικογένειες των Σταυροφόρων. Εφεξής ο ευρωπαϊκός οικογενειακός κλάδος  βαδίζει στην ιστορία αναμειχθείς με τους αντίστοιχους της Ανατολικής Ευρώπης και της Αρμενίας. Αυτές οι ανατολικές αριστοκρατίες προέρχονταν απ' τους Χάζαρους που κατοικούσαν στη νότια Ρωσία και ειδικότερα στη Λεκάνη του ποταμού Ντον και οι οποίοι τον 8ο αιώνα μ.Χ., είχε ασπαστεί τον Ιουδαϊσμό. Σύμφωνα με τον μύθο, οι Χάζαροι αποτελούν απομεινάρια των χαμένων φυλών του Ισραήλ. Η Αρμενία, η οποία βρίσκεται απέναντι απ' τον Καύκασο, θεωρείται μία γεωγραφική περιοχή στην οποία υπάρχουν αντίστοιχα απομεινάρια αυτών των φυλών. Η επιμειξία αυτή και η συνακόλουθη διαιώνιση αυτών των αριστοκρατικών γραμμών αίματος αποτυπώνεται σε εραλδικά σύμβολα όπως είναι ο κρίνος, το τριαντάφυλλο, ο δικέφαλος αετός, και ο σκελετός. 



Κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών, το δίκτυο αυτό συνδεόταν με ένα σημαντικό απόκρυφο κέντρο εντός του ισλαμικού κόσμου, συγκεκριμένα στο Κάιρο της Αιγύπτου, το οποίο ακολούθησε την αιρετική εκδοχή του Ισλάμ και είναι γνωστό ως Ισμαηλιτισμός. Οι επαγγελματίες δολοφόνοι Ασσασίνοι υπήρξαν η εξτρεμιστική-φανατική πτέρυγα του σιιτικού κλάδου των Ισμαηλιτών.Οι Ασσασίνοι της εποχής των Σταυροφοριών ήταν φανατικοί Νιζαρίτες Σιίτες. Σύμφωνα με τον μασονικό θρύλο, ένας αριθμός 'Ανατολικών Αδελφών' επέζησαν και έφεραν στη Σκωτία την βάση του Τεκτονισμού Σκωτικού Τύπου, ο οποίος εμφανίστηκε τον 18ο αιώνα. Την ίδια περίοδο, δημιουργήθηκε και η βάσις του Ελευθεροτεκτονισμού στην Αίγυπτο που αποτέλεσε το δεύτερο προπύργιο των Πεφωτισμένων (Illuminati). Το γεγονός είναι ότι μέσω αυτών των μυστικών δικτύων, δημιουργήθηκε μεθοδευμένα η ισλαμική τρομοκρατία που υποδαυλίζει την σύγκρουση των πολιτισμών, μέσα από την προωθημένη κατασκευή της τρομοκρατικής απειλής.
 




ΤΑ ΓΡΑΠΤΑ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ' (Μέρος 2ο)














Οι χαμένες φυλές του Ισραήλ

Η καταγωγή απ' τον Εωσφόρο




Οι Πεφωτισμένοι (Illuminati) ισχυρίζονται πως αποτελούν συνέχεια των εκπεσόντων αγγέλων, οι οποίοι προηγουμένως τους εδίδαξαν την 'Αρχαία Σοφία', δηλαδή την Καμπάλα (Kabbalah) που την διατήρησαν στο πέρας των αιώνων. Οι έκπτωτοι άγγελοι αναφέρονται στην Βίβλο, το βιβλίο της Γενέσεως, ως Νεφελίμ ή αλλιώς 'Υιοί του Θεού'. Νεφελίμ σημαίνει τους καταρρίπτοντες, αυτούς που κάνουν τους άλλους να πέσουν. Σύμφωνα με την υπόθεση, οι έκπτωτοι άγγελοι κατέβηκαν στη Γη, όπου διασταυρώθηκαν με τους ανθρώπους. Οι ερμηνεία που δίδεται απ' τους Χριστιανούς είναι αυτή των 'Υπερανθρώπων'. Ωστόσο, σύμφωνα με τ' απόκρυφα εβραϊκά ιερά κείμενα, αναφέρουν πως πρόκειται για τον διάβολο και τις λεγεώνες του που κατέπεσαν απ' τον Ουρανό (ή Παράδεισο) και νυμφεύθηκαν τις θηλυκές απογόνους του γένους του Κάιν. Η φυλή αυτή ονομάστηκε Ελοχίμ. Σύμφωνα με τους Πεφωτισμένους, είναι εκείνοι οι οποίοι εισήγαγαν την ανθρωπότητα στις απόκρυφες τέχνες, συμπεριλαμβανομένης της αστρολογίας, της μαγείας και της αλχημείας. Αυτή η περίοδος στην ιστορία θεωρείται απ' τους αποκρυφιστές πως συμφωνεί με εκείνη της χαμένης ηπείρου της Ατλαντίδος.



Η Αγία Γραφή και η παράδοση της Εκκλησίας διδάσκουν ότι ο διάβολος ήτο πρώτα άγγελος του Θεού και μάλιστα αρχάγγελος, που λεγόταν Εωσφόρος (αυτός που φέρνει την αυγή), μπήκε όμως μέσα του, άγνωστο πώς, η αλαζονική ιδέα να γίνει όμοιος με το Θεό και επαναστάτησε εναντίον του. Εκεί ξεκινάει η πρώτη εξέγερση στην ιστορία και σ' αυτή την υπόθεση ανάγεται η ανατρεπτική διάθεση. Ο Θεός τότε τον τιμώρησε αφαιρώντας την ευλογία του. Μαζί του ο διάβολος παρέσυρε και χιλιάδες αγγέλων που μετατράπηκαν σε 'δαίμονες'. Στην 'Αποκάλυψη του Ιωάννη' αναφέρεται ότι: 'Εγένετο πόλεμος εν τω ουρανώ ο Μιχαήλ και οι άγγελοι αυτού του πολεμήσαι μετά του δράκοντος και ο δράκων επολέμησε και οι άγγελοι αυτού. Και ουκ ίσχυσεν, ουδέ τόπος ευρέθη αυτώ έτι εν τω ουρανώ. Και εβλήθη ο δράκων, ο όφις ο μέγας, ο αρχαίος, ο πλανών την οικουμένην όλην, εβλήθη εις την γην, και οι άγγελοι αυτού μετ’ αυτού εβλήθησαν' (Ι6' 79).



Διάφορες άλλες πηγές όπως παραδόσεις του μουσουλμανισμού, των Σούφι και αρχαίων πατέρων της Εκκλησίας αναφέρουν ότι η πτώση των Αγγέλων οφείλεται στην ανυπακοή του Εωσφόρου να προσκυνήσει τον Αδάμ ή τον Λόγο-Υιό του Θεού. Κάποιοι από αυτούς, όμως, δικαιολογούν τον Εωσφόρο λέγοντας ότι όταν τον δημιούργησε ο Θεός, του έδωσε την εντολή να μην προσκυνήσει κανέναν εκτός από τον ίδιο, οπότε ο Άγγελος δεν έκανε τίποτε άλλο από το να τιμήσει τον όρκο που έδωσε. Έτσι ο Iblis, Εωσφόρος των Μουσουλμάνων, παρουσιάζεται στο Κοράνιο να απαντάει στο Θεό 'από πότε εγώ, ο υιός της φωτιάς, πρέπει να προσκυνήσω το γιό της λάσπης'; (εννοώντας τον Αδάμ). Και ενώ συνέβη η Πτώση και ο Iblis έγινε ο αρχηγός των Τζίνι, ο Θεός τον συγχώρησε. Απ' την μείξη αυτή των εκπεσόντων αγγέλων και των ανθρώπων πιστεύεται πως προέκυψε μία φυλή με υπερανθρώπινες δυνατότητες, οι Άριοι. Υποθετικά, η διαφθορά τους μεταλαμπαδεύτηκε στη Γη, σε τέτοιο βαθμό, ώστε βάσει των όσων καταμαρτυρώνται σε απόκρυφα κείμενα, ο Θεός αποφάσισε να τους καταστρέψει με τον Κατακλυσμό. Σύμφωνα με την Βίβλο, η διαφθορά επέστρεψε στη Γη, οπόταν ο υιός του Νώε, ο Χαμ, διέπραξε την αμαρτία. Ο Χαμ κινήθηκε νοτιοδυτικά στην Αφρική και σε τμήματα της κοντά στη Μέση Ανατολή, και θεωρείται πως είναι ο πρόγονος των εκεί εθνών. Ο Χαμ ήτο ο δεύτερος απ' τους τρεις υιούς του Νώε (Γένεσις, 5,32 και 6,10). Όπως και τ' αδέρφια του, μπήκε κι αυτός μαζί με τη γυναίκα του στην Κιβωτό (Γένεσις, 7,13), και ήτο ένα απ' τα οκτώ άτομα που σώθηκαν απ' τον κατακλυσμό (Γένεσις, 7,13). Μετά τον κατακλυσμό, όταν ο Νώε μεθυσμένος γυμνώθηκε, ο Χαμ είδε τη γύμνια του πατέρα του, γι' αυτό και προκάλεσε την κατάρα του Νώε, λέγοντας ότι ο υιός του Χαναάν θα γινόταν χειρότερος και απ' τους δούλους των αδερφών του (Γένεσις, 9,20-27). Ο Χαμ απέκτησε τέσσερις γιους, τους Χους, Φουθ (Φουτ), Μιρσαΐμ και Χαναάν, οι οποίοι έγιναν γενάρχες των αντίστοιχων λαών (Γένεσις, 10,6). Απόγονοί του ήσαν οι Χαναναίοι, οι Φιλισταίοι, οι Αιγύπτιοι, οι Αιθίοπες και οι κάτοικοι της Αφρικής (Γένεσις, 10,6-20). Απ' τον  Μιρσαΐμ προήλθαν οι Αιγύπτιοι, απ' τον Φουθ (Φουτ) οι Λίβυοι, απ' τον Χους προήλθαν οι Χουσίτες ή Κουσίτες που ίδρυσαν την Αιθιοπία και εντοπίζονται στην αρχαιότητα με την ονομασία της Arabia Felix (δηλ. Υεμένη) και Aethiopia (Αιθιοπία δηλαδή όλη την Υπο-Σαχάρια Αφρική, κυρίως την περιοχή του Άνω Νείλου). Ο Χους ή Κους ήτο πατέρας του Νεμρώδ. Ο Νεμρώδ θεωρείται βιβλικό πρόσωπο, ιδρυτής της δυναστείας των Βαβυλωνίων και απόγονος του Νώε, απ' την γενιά του Χαμ. Ο Ιωσήφ αναφέρει ότι ο Νεμρώδ ήτο μεταξύ των πρώτων που άρχισαν την ανέγερση του πύργου της Βαβέλ. Όντας ικανός και άγριος κυνηγός, τα όνομά του επικράτησε να σημαίνει μεταφορικά τους μανιώδεις κυνηγούς. Σύμφωνα με τη Γένεση, ο Νεμρώδ ήτο δισέγγονος του Νώε απ' την γενιά του Χαμ. Η βιβλική παράδοση αναφέρει επίσης ότι ήτο ικανός κυνηγός και ιδρυτής ενός μεγάλου βασιλείου με κέντρο τη Βαβέλ, στην περιοχή του Σεναάρ, τη σημερινή κοιλάδα του Τίγρη. Μερικοί τον θεωρούν γενάρχη των Σουμερίων, αλλά η άποψη αυτή δεν έχει ιστορική βάση. Στις λαϊκές διηγήσεις, ο Νεμρώδ παριστάνεται ως κτηνώδης και βίαιος γίγαντας.




Ο Σημ ο οποίος ήτο ο μεγαλύτερος γιος του Νώε (Γένεσις, 5,32 και 6,10) και παράλληλα θείος του Χους κλονίστηκε απ' τις κακές πράξεις του ανηψιού του και σκότωσε τον Νεμρώδ. Πριν το θάνατό του ο Νεμρώδ νυμφεύθηκε και κατέστησε έγκυο την μητέρα του Σεμίραμις που ήτο μια θρυλική βασίλισσα της Ασσυρίας. Η αρχαία ελληνική παράδοση αποδίδει το χτίσιμο της Βαβυλώνας στη μυθική βασίλισσα Σμίραμη που έχει πολλά κοινά στοιχεία με τη θεά Ιστάρ. Η περσική παράδοση αναφέρει ότι η Βαβυλώνα χτίστηκε απ' την Σεμίραμις, η οποία υπήρξε σύζυγος του φύλαρχου των Ασσυρίων Νίνου και η οποία τον διαδέχτηκε. Αλλά και πολλοί άλλοι αναφέρονται ως ιδρυτές της πόλης Βαβυλώνας, όπως ο Ξίσουθρος, που είχε διασωθεί απ' τον κατακλυσμό μέσα στην Κιβωτό του Νώε, ο Βήλος, βασιλιάς της Βαβυλώνας, ο Χαλδαίος, ο Βαβυλών. Εις την Βαβυλωνιακή Θρησκεία, ο Νεμρώδ κι η Σεμίραμις, εθωρούντο οι πρώτοι απ' τούς ανθρώπους-Θεούς, πνευματικά πανίσχυρες μετενσαρκώσεις κομμένες ψυχές, των οποίων η ανώτερη Θέλησή τους, τους αναβίβασε στο υψηλό βάθρο των Θεοτήτων. Παρομοίως το σημερινό δόγμα του κινήματος της Νέας Εποχής, διδάσκει ότι ο άνθρωπος εξελίσσεται προς μία Θεότητα μέσα από επιτυχημένες επανενσαρκώσεις και ψυχική θέληση. Η Σεμίραμις όντας σκληρόκαρδη, ανακήρυξε τον εαυτό της βασίλισσα των Ουρανών, ενώ απαιτούσε Θυσίες αίματος και καθιέρωσε την ιεροδουλεία στους ναούς. Μετά τον θάνατό της διεδώθηκαν διηγήσεις των μυστικιστικών της κατορθωμάτων κι η φήμη της μεγάλωσε.




Η Βαβυλωνιακή Αυτοκρατορία είχε κυριαρχήσει στον τότε γνωστό κόσμο πολιτιστικά, οικονομικά και στρατιωτικά. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να διαδοθεί επίσης και η Βαβυλωνιακή Θρησκεία. Η Σεμίραμις λατρεύθηκε σ' όλο τον κόσμο ως Ιστάρ και Αστάρτη στη Βαβυλώνα, ως Ασηράχ και Αστερώθ στο Ισραήλ και την Χαναάν, ως Διάνα και Άρτεμις στην 'Εφεσο και την Μικρά Ασία, ως Κυβέλη στη Ρώμη, Ισις στην Αίγυπτο, Γαία στην Ελλάδα και Καλί στην Ινδία. O σύζυγος και ο υιός της λατρεύθηκαν επίσης σαν Θεοί, ξανά με ποικίλα ονόματα. Στο Ισραήλ ο Νεμρώδ ήταν σεβαστός ως Βαάλ, στην Αίγυπτο ονομάσθηκε 'Οσιρις κι ο υιός του Ώρος. Η Βαβυλωνιακή Θρησκεία εμπαίζοντας την Αγία Τριάδα, διδάσκει ότι οι Πατέρας-Μητέρα-Υιός που απεικονίζουν την Θεότητα, ήσαν ξεχωριστές θεότητες αλλά συγχρόνως ενωμένες ως μία. Γι' αυτό στην Αίγυπτο ο Ρα, ο Θεός 'Ηλιος ελατρεύετο σαν Θεός συνδυάζων την αρσενική όσο και τη Θηλυκή φύση (ανδρογύνης). Αυτό έχει εξαιρετικές συνέπειες για την Θρησκεία της Νέας Εποχής (Πανθρησκεία). Για παράδειγμα, υπάρχει τώρα μία σύγχρονη αναβίωση της λατρείας της Μητέρας Θεάς, ιδιαίτερα απ' τις φεμινίστριες της Νέας Εποχής. Η Σεμίραμις παντρεύτηκε τον Όννη, στρατηγό του Νίνου, κυβερνήτη της Συρίας. Γέννησε τον Υαπάτη και τον Υδάσπη. Βοήθησε στην κατάληψη της Βακτριανής κι ο Νίνος εντυπωσιάστηκε τόσο, ώστε την παντρεύτηκε, προκαλώντας έτσι την αυτοκτονία του Όννη. Μετά το θάνατο του Νίνου, ανήλθε ως βασίλισσα της Συρίας στην εξουσία και κατέλαβε μεγάλο τμήμα των εδαφών της Ασίας. Ο Νεμρώδ ή Βελ, όπως ο ίδιος αργότερα λατρεύτηκε απ' τους Βαβυλώνιους, ταυτίστηκε και με τον αστερισμό του Ωρίωνος, του βοσκού (shepherd-Σεφαρντίμ;) των άστρων, και αναφέρεται στην Βίβλο ως 'ένας ισχυρός κυνηγός ενώπιον του Κυρίου'. Το στοιχείο της περιπλάνησης είναι προφανές και διόλου ασύνδετο με τον νομαδισμό των επί γης Ιουδαίων. Η Σεμίραμις ταυτίστηκε με τον πλανήτη Αφροδίτη (που συμβολίζει την ομορφιά), όπως και όλες οι θεές που διαμορφώθηκαν μετά απ' αυτήν.




Όσοι δεν μπορούν να κατανοήσουν την σύνδεση των γεγονότων, καλό είναι να λάβουν υπ' όψιν τους την Προφητεία του Αγίου Ανδρέα, διά το Χριστό σαλός, σχετικά με τα όσα θα γίνουν κατά την συντέλεια του κόσμου.




'Κατά το έτος εκείνο θ' ανοίξη ό Κύριος τις πύλες των Ίνδιών που έκλεισε ο βασιλιάς τών Μακεδόνων Άλέξανδρος. Θα βγουν τότε απ' εκεί οι εβδομήκοντα δύο βασιλείς με τον λαό τους, τα λεγόμενα βδελυρά έθνη, που είναι πιο σιχαμερά από κάθε αηδία και δυσωδία. Αυτά θα διασκορπισθούν σ' όλο τον κόσμο. Θα τρώνε ζωντανούς τους ανθρώπους καί θα πίνουν το αίμα τους. Θα καταβροχθίζουν επίσης μέ μεγάλη ηδoνή μύγες, βατράχους, σκυλιά καί κάθε ακαθαρσία. Αλλοίμονο στίς περιοχές, απ' οπου θα περάσουν! Αν είναι δυνατόν, Κύριε, ας μην υπάρχουν τότε Χριστιανοί! Γνωρίζω όμως οτι θα υπάρχουν'.


'

Εκείνες οί ημερες θα σκοτεινιάσουν, σαν να θρηνούν στον αέρα για όσα αποτροπιαστικά θα διαπράξουν εκείνα τά σιχαμερά έθνη. Ό ήλιος θα γίνει σαν αίμα, ενώ n σελήνη κι όλα τα άστρα θα σκοτισθούν, καθώς θα τα βλέπουν επάνω στη γη να συναγωνίζωνται στην ακαθαρσία. Αυτοί οι λαοί θα κατασκάψουν τη γη, θα κάνουν αποχωρητήρια το θυσιαστήριο, και θα βάλουν τα άγια σκεύη σε ατιμωτική χρήση. Τότε όσοι θα κατοικούν στην Ασία, ας φύγουν στα νησιά τών Κυκλάδων. Γιατί τα ρυπαρά έθνη δεν θα πάνε'.




ΤΑ ΓΡΑΠΤΑ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ' (Μέρος 3ο)





Οι χαμένες φυλές του Ισραήλ
Η καταγωγή απ' τον Εωσφόρο
 


Ο Μέγας Αλέξανδρος κατά την εκστρατεία του στα βάθη της Ασίας έκλεισε μέσα στην Γη τα βδελυρά έθνη, τους Γωγ και τους Μαγωγ, σφραγίζοντας πύλες που τα κρατούσαν παγιδευμένα. Δεν μπορούμε να γωνρίζουμε αν ο Μέγας Αλεξανδρος είχε αυτό σαν σκοπό του ή απλώς προέκυψε στην πορεία. Σημασία έχει ότι αυτό έγινε και δεν είναι κάποιο τυχαίο, άνευ σημασίας γεγονός.
 


'Καθώς λοιπόν θα οδεύει ο κόσμος προς το τέλος του θα ανοίξει ο Θεός (δια Αγγέλου Του) τις 'Πύλες'. Στην αποκάλυψη του Ιωάννου, (Κεφ 20, 9) αναφέρεται: 'καὶ ἀνέβησαν ἐπὶ τὸ πλάτος τῆς γῆς, καὶ ἐκύκλευσαν τὴν παρεμβολὴν τῶν ἁγίων καὶ τὴν πόλιν τὴν ἠγαπημένην· καὶ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ καὶ κατέφαγεν αὐτούς'. Ανεβαίνει κάπου, κάποιος που είναι κάτω και έχει την μορφή Δράκοντος. Άρα η γη των 'Γωγ και Μαγώγ' (στο ίδιο, Κεφ. 8) βρίσκεται υπόγεια. Στην Αποκάλυψη (Θ, 1-2-3) αναφέρεται: 'και εδόθη αυτώ η κλεις του φρέατος της αβύσσου και ήνοιξε το φρέαρ της αβύσσου και ανέβη καπνός εκ του φρέατος ως καπνός καμίνου καιομένης και εσκοτίσθη ο ήλιος και ο αήρ εκ του καπνού του φρέατος. Και εκ του καπνού εξήλθον ακρίδες εις την γην και εδόθη αυταίς εξουσία ως έχουσιν εξουσίαν οι σκορπιοί της γης'. Βλέπουμε ότι ανοίγει το φρέαρ της αβύσσου και απ' τα έγκατα της γης εξέρχονται περίεργα όντα, σκοπός των οποίων είναι να βασανίσουν τους αμαρτωλούς. 'Καὶ τὰ ὁμοιώματα τῶν ἀκρίδων ὅμοια ἵπποις ἡτοιμασμένοις εἰς πόλεμον, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ὡς στέφανοι ὅμοιοι χρυσίῳ, καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὡς πρόσωπα ἀνθρώπων' (Κεφ.Θ,7) Η Αποκάλυψη αναφέρει αυτά τα περίεργα όντα, τα οποία εκτός απ' την τερατόμορφη όψη τους έχουν και 'πνευματικό οπλισμό', δηλαδή έχουν τη δυνατότητα δια της σκέψης και μόνο να ενεργούν.
 


Σύμφωνα λοιπόν με τις ελάχιστες δημοσιοποιημένες πηγες, που είναι η αρχαία ελληνική μυθιστορία, η Παλαιά Διαθήκη και ο απόκρυφο βιβλίο του Ενώχ, κάποιοι σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη (Γένεσις, Κεφ 6, 1-2), οι Ελοχίμ, παρά το θέλημα του Θεού συνεβρέθησαν με τις κόρες των ανθρώπων και δημιουργήθηκαν κάποια όντα, πλάσματα, ξεχωριστά μεν, αποκυήματα πράξεως ανομίας δε. Τα πλάσματα αυτά πολέμησαν μεταξύ τους και οι νικητές έκλεισαν τους ηττημένους στα 'Τάρταρα', σφραγίζοντας τους μέσα στη Γη με ειδικές 'πύλες' που τίποτε δε μπορούσε θεωρητικά να τις ανοίξει. Οι νικητές παρεξετράπησαν παίζοντας το Θεοί και Θεές μεταξύ των ανθρώπων, αφού οι δυνάμεις και οι ικανότητές τους ήσαν υπεράνθρωπες. Σταδιακά περιορίστηκαν και οι τελευταίοι στο εσωτερικό της Γης. Τα 'Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών' αναφέρουν: ''όταν οι παλιοί κάτοικοι της Γης, (τα βδελυρά έθνη;), θα πολεμήσουν με τους 'καινούργιους' (ανθρώπους), τότε θα γίνει ένας πόλεμος που όμοιός του δεν ξανάγινε πάνω στον πλανήτη".Ο Άγιος Ανδρέας μας μιλάει για72 βασιλείς, και πιθανότατα να πρόκειται για 72 ομαδες ανθρωπων.
 


Διάφορες διηγήσεις όπως του Κτησία και του Σκύλακος αναφέρονταν σε πολλά περίεργα πράγματα προς τα μέρη στα οποία εξαπλώθηκαν οι εκστρατείες του Αλεξάνδρου των Ελλήνων. Σε σχέση με όσα κατέγραψε ο Σκύλαξ ο Καρυανδεύς υποθέτουμε ότι ο Αλέξανδρος έφτασε στο 'πρώτο έθνος της Ασίας (που) είναι οι (γυναικοκρατούμενοι) Σαυρομάτες', ή στο 'έθνος των Μακροκέφαλων' κοντά στην Ελληνική πόλη Τραπεζούς, ή 'στα ανάκτορα της Κοίλης (=κούφιας;) Συρίας', οι στους Αιθίοπες που 'είναι πιο γεροδεμένοι από όλους τους ανθρώπους, απ’ όσους εμείς γνωρίζουμε, ψηλότεροι από τέσσερις πήχες (2 μ.). Μερικοί μάλιστα εξ αυτών φτάνουν στο ύψος πέντε πήχεων (2.30 μ.)' οι οποίοι 'χρησιμοποιούν βέλη πυρακτωμένα'. Ο Σκύλαξ επίσης, αναφέρεται στους 'κάτω από την γη κατοικούντες', τους 'Τρωγλοδύτες'. Στα μέρη που κινήθηκε ο Μέγας Αλέξανδρος ενδεχομένως συνήντησε το 'έθνος των ανδροφάγων Σκυθών' (Ανωνύμου, Πόντου Ευξείνου και Μαιώτιδος λίμνης Περίπλους).Ο Αριστοτέλης αναφέρεται στο Σκύλακα στα 'Πολιτικά' του, για την αναφορά του στους Ινδούς βασιλείς. Ο Σκύλαξ ο Καρυανδεύς ήτο εξερευνητής του 6ου αιώνα π.Χ., ο οποίος με εντολή του Δαρείου Α' εξερεύνησε τις ασιατικές ακτές πέρα απ' τον Ινδό ποταμό, όπως τουλάχιστον μας μεταφέρει ο Ηρόδοτος. Καταγόταν απ' τα Καρύανδα της Καρίας(περισσότερα για τον Μαίανδρο και την Καρία στην μπροσούρα μας 'Μαίανδρος: Αρχέτυπη Ταυτότητα'). Ποιοί ήσαν αυτοί οι λαοί που τρέφονταν με ανθρώπινη σάρκα, αι οποίοι ήσαν ψηλοί σαν γίγαντες, είχαν μακρουλά κεφάλια (τέτοια έχουν βρεθεί στο Περού), κατοικούσαν στο εσωτερικό της γης και είχαν μάτια σαύρας; Οι περιγραφές αυτές ταιριάζουν απολύτως με την Αδελφότητα των Ερπετοειδών. Ο Σκύλαξ ξεκίνησε το ταξείδι του απ' την πόλη Κασπάτυρο στις εκβολές του Ινδού ποταμού, με κατεύθυνση προς τ' ανατολικά. Μετά πήγε δυτικά προς την χερσόνησο της Αραβίας. Κατέγραψε τους όρμους, τα λιμάνια, τους υφάλους και ό,τι άλλο γεωγραφικό σημείο είχε ενδιαφέρον για χαρτογράφηση. Το πλοίο του Σκύλακος περιέπλευσε την αραβική χερσόνησο και ύστερα από 30 περίπου μήνες κατέφτασε στην Αίγυπτο, στην περιοχή του Σουέζ. Λόγω του μεγάλου αυτού ταξειδιού στο άγνωστο, ο Σκύλαξ έγραψε έναν περίπλου (τύπος ταξιδιωτικού οδηγού της εποχής) που έχει μείνει γνωστός ως 'Περί Ινδών' ή 'Περίπλους'.
 


Μία ενδιαφέρουσα πληροφορία που αφορά τον Αλέξανδρο και πιθανότατα τα παραπάνω έθνη είναι η εξής: '[…] Συνάντησα (ο Αλέξανδρος), επίσης, πολλά έθνη που έτρωγαν σάρκες ανθρώπων και έπιναν το αίμα ζώων και θηρίων σαν νερό. Τους νεκρούς τους δεν τους έθαβαν, αλλά τους έτρωγαν. […] τους επιτέθηκα, σκότωσα με το σπαθί μου πολλούς απ' αυτούς και υποδούλωσα την χώρα τους. […] και τράπηκαν σε άτακτη φυγή. […] μέχρι που οχυρώθηκαν πίσω από τα δύο βουνά που λέγονται Μαζοί του Βορρά και δεν υπάρχει άλλη είσοδος ή έξοδος εκτός από αυτήν ανάμεσα στα δύο βουνά. […] Και μεταχειρίστηκα κάθε μέσο, ώστε να μην έχουν άλλη έξοδο πλην αυτής […]. Και στο σημείο αυτό έκτισα χάλκινες πύλες πλάτους είκοσι δύο πήχεων και ύψους εξήντα, και τις πέρασα μέσα έξω με ασβέστη, ώστε να μην μπορούν να τις ανοίξουν ούτε με φωτιά, ούτε με σίδερο, ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Γιατί ο ασβέστης σβήνει τη φωτιά και σπάει τα σίδερα. Έξω απ' αυτές τις φοβερότατες πύλες έκτισα άλλη οικοδομή με σκληρές πέτρες, που καθεμιά τους είχε πλάτος έντεκα πήχες, ύψος είκοσι και μήκος εξήντα. Έτσι λοιπόν ασφάλισα τη νέα αυτή οικοδομή, πότισα τις πέτρες με κασσίτερο, τον οποίο ανέμειξα με μολύβι και την πέρασα με 'ασικύτινο', ώστε τίποτε να μην μπορέσει ποτέ να τις ανοίξει, και τις ονόμασα πύλες της Κασπίας. Εκεί μέσα έκλεισα είκοσι δύο βασιλείς. Τα ονόματα αυτών των εθνών είναι Μαγώγ, Γωθ, Κυνοκέφαλοι, Νούνοι, Φονοκέρατοι, Συριασοροί, Ίωνες, Καταμόργοροι, Ιμαντόποδες, Καμπάνες, Σαμάνδρεις, Ιππύεις, Επάμβοροι' (Ψευδοκαλλισθένης, Αλεξάνδρου Πράξεις). Οι υποχθόνιες χώρες που στεγάζουν όλους αυτούς, δηλαδή τα 'ρυπαρά έθνη' στην Αποκάλυψη του Ιωάννου ονομάζονται γη των Γωγ και Μαγώγ. Ο Άγιος Ανδρεας μιλάει για 'Ινδαλία' δηλαδή για την περιοχή της Ινδίας και πιθανότατα και των Ιμαλαϊων, ενώ κατά άλλα βιβλία πύλες υπάρχουν και αλλού. Οι 'Πύλες' ήσαν απαραβίαστες. Τα υπόγεια γένη, απόρρεια επιμειξιών με ανθρώπους αυξάνονταν και πληθύνονταν και μερικές απ' τις 'πύλες' τύχαινε, πριν έλθει ο Χριστός ν' ανοίξουν'. Τότε ξεχωριστοί άνθρωποι με πίστη στον ένα Θεό αναλάμβαναν το σφράγισμά τους. 




Το τελευταίο καταγεγραμμένο μάζεμα των 'διαφυγόντων' 'υποχθονίων' και το σφράγισμα των 'πυλών' που είχαν ανοίξει είναι ό,τι διαβάζουμε στο κείμενο του Αγίου Ανδρέα. Από κείμενο του 15ου αιώνος, του οποίου ο συγγραφεύς παραμένει άγνωστος, προκύπτει άμεσα ότι ο Μέγας Αλέξανδρος έκλεισε τα βδελυρά έθνη με χάλκινες πυλες οι οποίες περιβάλλονταν από 'ασύγκριτον ύαλο'. Η ύαλος ήτο ένα ορυκτό που οι αρχαίοι Έλληνες εισήγαγον απ' την Αίγυπτο με κρυσταλλική δομή και το χρησιμοποιούσαν ως φακό, ώστε να εστιάσουν τις ακτίνες του ήλιου για ν' ανάψουν φωτιά. Ο χαλκός από μόνος του δεν ήτο αρκετός και για τον λόγο ότι μπορούσε εύκολα να σπάσει, περιβλήθηκε μ' ένα είδος γυαλιού ασύγκριτου, που πιθανότατα να σημαίνει κάποιο είδος ενεργειακού πεδίου. Υπάρχουν περί τις 72 πύλες προς τα 'Τάρταρα'. Σύμφωνα με τα ιερά κείμενα, θα τις ανοίξει ο 5ος 'άγγελος', σπάζοντας στις έσχατες μέρες τη 'σφραγίδα' και θα βγουν ξανά στην επιφάνεια για 150 μέρες οι Νεφελίμ στην επιφάνεια της γης, τρώγοντας ξανά τους αμαρτωλούς ανθρώπους αλλά και ζώα. 'Και έχουσιν ουράς ομοίας σκορπίοις και κέντρα, και εν ταίς ουραίς αυτών εξουσίαν έχουσι του αδικήσαι τους ανθρώπους μήνας πέντε'. (Αποκάλυψη, Κεφ.Θ,10) Οι πυλες θα παραμείνουν σφραγισμένες έως ότου έλθουν τα έσχατα χρόνια κι ανοιχθούν απ' τον Άγγελο του Κυρίου. Κατ' αρχήν γι' αυτές τις δραστηριότητες του Αλεξάνδρου ουδείς γνωρίζει, αφού όλα τα σχετικά αρχαία κείμενα αποκρύπτονται επιμελώς. Υπάρχουν πολλές πηγές που μας μιλούν για τις 'πύλες'. Τα γραπτά αυτά κρύβονται σε βιβλιοθήκες στα Ιεροσόλυμα, το Βατικανό, τη Νεβάδα. Σε διάφορα βιβλία σχετικά με αυτό το θέμα, λέγεται πως η έδρα των Νεφελίμ βρίσκεται στην έρημο Τάκλα Μακάν, στην επαρχία Ξίν Γιάνγκ, στην Βόρεια Κίνα. Το όνομα Τάκλα Μακάν στην τοπική γλώσσα σημαίνει 'μπαίνεις μέσα αλλά δεν βγαίνεις έξω'. Εκεί υπάρχει μια πανάρχαια και τεραστίων διαστάσεων πυραμίδα που στην κορυφή της κάποτε υπήρχε ο ναός του Βάαλ. Κάτω απ' την αρχαία αυτή πυραμίδα, η οποία ονομάζεται Λευκή Πυραμίδα, υπάρχει μια υπόγεια πολιτεία που ονομάζεται Μαχ-Τανέ, στην γλώσσα των Ναχρμπεν σημαίνει Λευκή Πολιτεία.




Το Λευκό Αδελφάτο για το οποίο και οι γέροντες του Αγίου Ορούς γνωρίζουν,  είναι ουσιαστικά ένα 12μελές συμβούλιο το οποίο αποτελείται από Νεφελίμ και άλλους αρχέγονες δαίμονες οι οποίοι είναι ο Αζαζελ, ο Αζαζελον, ο Αζαραντελ και ο Αζαελ. Στους τέσσερις αυτούς δαίμονες-αγγέλους, θα δοθεί εξουσία να κάνουν μεγάλες καταστροφές πάνω στην γη στα έσχατα χρονιά. Σε συνδυασμό με την ιστορία και την προφητεία του Αγίου Ανδρέα, ο Αλέξανδρος έκλεισε τους Νεφελίμ, τα ρυπαρά έθνη δηλαδή, κάτω από πύλες (κάτω απ' τη Λευκή Πυραμίδα) το 326 π.Χ. καθώς και πύλες που βρίσκονται στην Ινδία. Πύλες υπάρχουν και στο Βόρειο Πόλο. Αυτοί οι Βασιλείς είναι που θα βγουν έξω στα έσχατα χρονιά μαζί με τους ακολούθους τους και θα βασανίσουν το κόσμο. Δεν θα τον σκοτώσουν, θα τον βασανίσουν μέχρι να δεχτούν το σφράγισμα. Αυτά αναφέρουν οι Γραφές. Ο Άγιος Ανδρέας μιλάει ότι η εξουσία τους πάνω στην γη θα κρατήσει για 660 ημέρες ενώ στο χωρίο που ακολουθεί από την Αποκάλυψη γίνεται λόγος για 5 μήνες μονό, για 150 ημέρες, για τον λόγο ότι ο κόσμος δεν θα αντέξει περισσότερο. Σύμφωνα με διάφορες πηγές, οι Νεφελίμ έχουν εκτροφεία κλωνοποιημένων ανθρώπων που τους χρησιμοποιούν σαν δούλους και σαν τροφή. Για τους Νεφελίμ οι άνθρωποι δεν είναι τίποτα άλλο από εκτρεφόμενα ζώα και στην γλώσσα τους μας ονομάζουν Γκοϊμ, που σημαίνει καταναλώσιμος. Οι Νεφελίμ δεν μπορούν να εξέλθουν απ' τις πύλες, παρά μονάχα οι πνευματικά ισχυροί απ' αυτούς, όταν κάποιος τους καλέσει όπως γίνεται με την επίκληση δαιμόνων. Την επάνοδο τους στη γη την ονομάζουν Μεγάλη Επιστροφή. Τις πύλες αυτές θα ανοίξει ο 'Αντίχριστος' στα έσχατα χρόνια. Δεν είναι τυχαίο που έχει ειπωθεί ότι οι μάρτυρες αυτών των χρόνων θα είναι οι μεγαλύτεροι όλων των εποχών. Όσον αφορά τον Μέγα Αλέξανδρο, τον βοήθησαν 2 Ελοχίμ οι οποίοι τον ακολούθησαν απ' το ναό του Άμμωνος Διός στη Σίββα της Αιγύπτου στην Ινδία. Αυτός ήτο ο σκοπός του ταξειδιού του Αλεξάνδρου απ' την Ινδία (=ήν του Δία, δηλαδή ανήκε στον Δία). Μετά τη μάχη με τους εκεί Νεφελίμ–θεούς (εκατόγχειρες), την Τιτανομαχία ή Μαχαραμπάτα, Ραμαγιάνα, Ινδικές βέδες, ο Δίας κατέκτησε την περιοχή την οποία κυριολεκτικά κατέκαυσε με φοβερά όπλα. Ακόμα και σήμερα οι βράχοι φαίνονται λιωμένοι στην κεντρική Ινδία, Χαϊντεραμπάν, και είναι εμφανώς στρογγυλεμένοι. Υπάρχει και κείμενο του 7ου αιώνος το οποίο δικαιώνει και επιβεβαιώνει και πάλι τον Άγιο Ανδρέα, ότι δηλαδή ο Μέγας Αλέξανδρος σφράγισε αυτές τις πύλες.


Δεν υπάρχουν σχόλια: