Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Η αφύπνιση ενός κρυφού χαρίσματος (Έντγκαρ Κέισι )

)

Ο Έντγκαρ γεννήθηκε το 1877 σε ένα αγρόκτημα στο Κεντάκι, από πιστούς αλλά αμόρφωτους γονείς. Ο ίδιος έφτασε στο γυμνάσιο. Ήσυχο, αλλά βαθιά θρησκευόμενο αγόρι, ήταν επίσης λίγο φαντασιόπληκτος. Μέχρι τα εννέα του, «μικρά πλάσματα» που μονάχα εκείνος και η φίλη του, Άννα, μπορούσαν να δουν, έβγαιναν από το δάσος για να παίξουν μαζί τους. Ένα από αυτά τα μικρά πλάσματα, τους είπε κάποτε: «Εμείς ζούμε μέσα στα λουλούδια και τη μουσική». «Ποια μουσική;» είχε ρωτήσει η Άννα. «Τη μουσική των πάντων» απάντησε η μικροσκοπική ύπαρξη.

Η Άννα πέθανε εκείνο τον χειμώνα. Την άνοιξη, ο μοναχικός Έντγκαρ την αναζητούσε στα λουλούδια με τα μικρά πλάσματα. Όμως δεν τη βρήκε ποτέ.


Σε ηλικία δέκα ετών, ο Έντγκαρ ορκίστηκε να διαβάζει ολόκληρη τη Βίβλο, μια φορά, κάθε χρόνο της ζωής του. Μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, είχε διαβάσει τη Βίβλο 13 φορές. Μια μέρα, ενώ μελετούσε τη Βίβλο σε ένα κρυφό μέρος μέσα στο δάσος, ένιωσε μια παρουσία κοντά του. Κοίταξε ψηλά και είδε μια όμορφη γυναίκα να στέκεται από πάνω του με σκιερά προσαρτήματα που είχαν το σχήμα φτερών, στην πλάτη της.
Η φωνή της, ήταν απαλή και μελωδική: «Οι προσευχές σου εισακούστηκαν», είπε στον Έντγκαρ. «Πες μου τι θα ήθελες πάνω από όλα, και θα σου το δώσω».

Μετά από κάποιο δισταγμό, βρήκε το κουράγιο να πει «Περισσότερο απ’ όλα, θα ήθελα να μπορώ να βοηθά τους άλλους και ειδικά τα παιδιά, όταν είναι άρρωστα». Όσο ξαφνικά είχε έρθει, κατά τον ίδιο τρόπο η γυναίκα εξαφανίστηκε.

Κατά τη διάρκεια όλης της επόμενης ημέρας, το μυαλό του Έντγκαρ ήταν θολό. Ο δάσκαλός του ανέφερε την κακή απόδοσή του στον πατέρα του, έναν αυστηρό άνδρα που όλοι αποκαλούσαν Αφεντικό.
Ντροπιασμένος, ο πατέρας εξέτασε τον Έντγκαρ στα μαθήματά του εκείνο το βράδυ και αγανακτισμένος με τη φαινομενική ηλιθιότητα του γιου του, τον χαστούκισε και τον έριξε στο πάτωμα. Τότε ήταν που ο Έντγκαρ άκουσε τη φωνή: «Αν κοιμηθείς λιγάκι, μπορούμε να σε βοηθήσουμε», είπε ο άγγελος.

Ο Έντγκαρ παρακάλεσε τον πατέρα του να του δώσει λίγο χρόνο για να ξεκουραστεί. Υποσχέθηκε ότι θα ήξερε το μάθημα, μόλις ξυπνούσε. Αφού ο πατέρας του πήγε στην κουζίνα, ο Έντγκαρ κουλουριάστηκε στην καρέκλα του, με το βιβλίο του κάτω απ το κεφάλι του και έπεσε για ύπνο.

Όταν ο πατέρας του ξύπνησε τον Έντγκαρ μερικά λεπτά αργότερα για να τον εξετάσει, κατάπληκτος διαπίστωσε ότι ο Έντγκαρ μπορούσε τώρα να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση οποιαδήποτε σελίδας του βιβλίου, το περισσότερο από το οποίο δεν είχε καν διαβάσει. Μετά από αυτό, ο Έντγκαρ κοιμόταν με τα σχολικά του βιβλία κάτω από το μαξιλάρι και το πρωί, ήξερε όλα τους τα περιεχόμενα –έβλεπε σελίδες μέσα στο μυαλό του. Σύντομα, μεταφέρθηκε σε ανώτερη τάξη στο σχολείο.

Δύο χρόνια αργότερα, αφού μια μπάλα του μπέιζμπολ χτύπησε τον Έντγκαρ στη σπονδυλική στήλη, γύρισε σπίτι παραληρώντας και συμπεριφερόμενος παράξενα. Όταν οι ανήσυχοι γονείς του τον έβαλαν στο κρεβάτι, εκείνος κοιμήθηκε και άρχισε να μιλά. Με ήρεμη, καθαρή φωνή είπε στους γονείς του για τον τραυματισμό του και περιέγραψε με λεπτομέρειες την παρασκευή ενός καταπλάσματος που θα τον θεράπευε.
Εκείνοι, ακολούθησαν τις οδηγίες του και ως το πρωί τα συμπτώματά του είχαν εξαφανιστεί και η σπονδυλική του στήλη είχε θεραπευτεί. Ο Έντγκαρ δεν θυμόταν τίποτα από την προηγούμενη μέρα ή τη διάγνωση που είχε πραγματοποιήσει στον ύπνο του.

Χρόνια πέρασαν, ο Έντγκαρ μεγάλωσε, έφυγε από το αγρόκτημα και μετακόμισε σε μια κοντινή πόλη. Εργάστηκε σε ένα βιβλιοπωλείο, όπου συνάντησε τη Γετρούδη, τη μέλλουσα σύζυγό του, με την οποία θα αποκτούσε τρεις γιους. Ο Έντγκαρ έγινε φωτογράφος και αξιοσέβαστο μέλος της εκκλησίας και της κοινότητάς του. Έμοιαζε απόλυτα φυσιολογικός, με εξαίρεση τα κρυφά του ταλέντα, τα οποία επεδείκνυε περιοδικά.

Μια κρίσιμη αλλαγή ήρθε όταν ο Έντγκαρ θεράπευσε τον εαυτό του από μια σοβαρή ασθένεια στον λαιμό, χρησιμοποιώντας την τεχνική της αυτό-ύπνωσης, με τη βοήθεια ενός ερασιτέχνη υπνωτιστή που ονομαζόταν Λέιν. Ο Λέιν άρχισε να πειραματίζεται με τον Έντγκαρ, ο οποίος ανακάλυψε ότι ήταν ικανός, κατά τη διάρκεια της ύπνωσης, να διαγνώσει άλλους, ακόμα και άτομα που βρίσκονταν πολύ μακριά, με μια παράξενη ακρίβεια.
Ο Έντγκαρ δεν είχε προγενέστερη ιατρική γνώση. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της ύπνωσης, χρησιμοποιούσε ακριβή ιατρική ορολογία, άγνωστη σε εκείνον ενώ ήταν ξύπνιος, και μπορούσε να δώσει συνταγές για διάφορα φάρμακα, τα οποία αποδεικνύονταν αξιοσημείωτα αποτελεσματικά.

Τούτος ο νεαρός άνδρας ήταν προφανώς ένας χαρισματικός γιατρός στον ύπνο του.

Ο Έντγκαρ αμφέβαλλε για την περίεργη ικανότητά του και μονάχα μετά από τη συνεχή επιβεβαίωση του Λέιν και τη δική του ψυχική αναζήτηση, συμφώνησε να τη χρησιμοποιήσει. Όταν είδε ότι οι άνθρωποι που έρχονταν σε αυτόν θεραπεύονταν, δεν μπορούσε να αρνηθεί. Ωστόσο, δεν δεχόταν χρήματα. Εάν επρόκειτο για δώρο Θεού, και ευχόταν να είναι, δεν θα μπορούσε συνειδητά να βγάλει κέρδος από αυτό.
Οι ιατρικές συμβουλές του Έντγκαρ συχνά προκαλούσαν έντονες αντιδράσεις από γιατρούς –επέμεναν ότι οι ανορθόδοξες θεραπείες του θα είχαν καταστροφικά αποτελέσματα και ίσως θανάσιμα για τους ασθενείς, τους οποίους οι ίδιοι ήταν ανίκανοι να θεραπεύσουν. Μερικές φορές, φοβούμενος το χειρότερο, ο Έντγκαρ υπέφερε από αγωνία και αμφιβολίες. Ήξερε ότι εάν ένας ασθενής πέθαινε, θα τον κατέστρεφε. Αλλά, το να βλέπει τόσους ανθρώπους να θεραπεύονται του έδινε πίστη στο χάρισμά του και κουράγιο για να το χρησιμοποιήσει.

Κάποιοι από τους γιατρούς που αρχικά τον είχαν κατηγορήσει ως κομπογιαννίτη, αργότερα αποδέχτηκαν τις αξιόλογες θεραπείες του και προσφέρθηκαν να συνεργαστούν μαζί του, ελπίζοντας να κάνουν καριέρα και λεφτά. Ο Έντγκαρ πάντοτε αρνείτο. Σε έναν τέτοιο αντίπαλο που είχε γίνει επιχειρηματίας είπε: «Εσύ, και όλοι οι άλλοι γιατροί που με εξετάσατε, καταλάβατε ότι δεν είμαι τσαρλατάνος. Τώρα, αν όλοι εσείς οι τύποι μπορούσατε να με πείσετε πως ούτε εσείς είστε απατεώνες, ίσως να συνεργαστώ μαζί σας».
Όταν δημοσιεύθηκε ένα άρθρο εφημερίδας ενός διεθνούς πρακτορείου ειδήσεων γι’ αυτόν τον αγρότη με το θαυματουργό χάρισμα, ένα πλήθος από ανθρώπους συνέρρευσε: πιστοί που αναζητούσαν μαγική ίαση, μικροπωλητές που προσπαθούσαν να τον εκμεταλλευτούν για λίγα δολάρια και σκεπτικιστές που προσπαθούσαν να αποκαλύψουν ότι ήταν απατεώνας. Και χιλιάδες απελπισμένα γράμματα άρχισαν να καταφθάνουν, αναζητώντας βοήθεια. Συχνά, σε κατάσταση έκστασης ο ίδιος διάβαζε επιστολές προσεκτικά και έδινε απάντηση σε γράμματα που δεν είχαν ακόμα φτάσει.
[…] Κατά τη διάρκεια των ετών, οι διαγνώσεις του Έντγκαρ βοήθησαν χιλιάδες ανθρώπους, θεραπεύοντας το σώμα τους και ανανεώνοντας την πίστη τους. Οι διαγνώσεις πάντα έστρεφαν τους ανθρώπους στον απώτερο λόγο της ύπαρξης: τη σχέση με τους άλλους και με τον Θεό. Ο Έντγκαρ ήταν φιλύποπτος απέναντι σε ενθουσιώδεις μεταφυσικούς που ανακατεύονταν σε ψυχικά φαινόμενα, για λόγους διασκέδασης ή για να φουσκώσουν το εγώ τους. Φοβόταν ότι τέτοιοι άνθρωποι θα μετέτρεπαν τη ζωή του σε κάποια ανορθόδοξη θρησκεία και δεν ήθελε καθόλου να συμμετάσχει σε κάτι τέτοιο.


Ο νους του Έντγκαρ είχε στραφεί στο σύμπαν, όμως τα πόδια του πατούσαν γερά πάνω στη Γη. Ήξερε ότι η γνώση του θα έπρεπε να βοηθά τους ανθρώπους με απτό τρόπο, ειδάλλως είχε λίγη αξία. Το να παρουσιάζει συναρπαστικές πληροφορίες δεν ήταν ποτέ ο σκοπός του. Καθώς έλεγαν συχνά οι προγνώσεις του: «Το να γνωρίζει κανείς και να μην πράττει αποτελεί αμαρτία». Για να έχει αξία η αλήθεια, έπρεπε να βιωθεί, όχι απλώς να γίνει πιστευτή.
Κατά τη διάρκεια των ετών, ένα εκτενές σύνολο ιατρικής και μεταφυσικής σοφίας μεταφέρθηκε μέσα από τις εκστάσεις του Έντγκαρ, πηγάζοντας από τα βάθη ενός Παγκόσμιου Νου, του οποίου ο ίδιος έμοιαζε να λειτουργεί ως δίαυλος. Προφήτευσε με ακρίβεια πολλά μελλοντικά γεγονότα, συμπεριλαμβανομένου του Κινήματος Πολιτικών Δικαιωμάτων και των δολοφονιών των αδελφών Κένεντι και του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Προέβλεψε μια πνευματική αναγέννηση στο τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα. Στο μεταξύ, διάβαζε τη Βίβλο κάθε μέρα και κάθε χρόνο ολοκλήρωνε έναν κύκλο, τηρώντας τον όρκο των παιδικών του χρόνων.
[…] Η ζωή του Έντγκαρ Κέισι υποδεικνύει μια παραμυθένια πραγματικότητα όπου φτερωτοί άγγελοι πραγματοποιούν τις ευχές ταπεινών νεαρών σε μοναχικά δάση, όπου πλάσματα μαθαίνουν τα παιδιά για «τη μουσική των πάντων», και όπου απλές ψυχές μεγαλώνουν, ώστε να μπορούν να θεραπεύσουν τον κόσμο με τα μαγικά τους χαρίσματα. Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι ότι η ζωή και το έργο του Έντγκαρ μας υπενθυμίζουν πως ο κόσμος στον οποίο ζούμε είναι πιο μυστηριώδης απ όσο γνωρίζουμε και πως οι πνευματικές δυνάμεις τις οποίες επέδειξε ίσως βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση μέσα στον καθένα μας, περιμένοντας να αφυπνιστούν και να χρησιμοποιηθούν προς εξυπηρέτηση των άλλων.

Δεν υπάρχουν σχόλια: